محرم آمد و ماه عزا شد
مه جانبازی خون خدا شد
جوانمردان عالم را بگویید
دوباره شور عاشوار به پا شد




ای به دل بسته ، قدری آهسته
کن مدارا با ، زینب خسته
...یا حسین مظلوم





يه جائیه تو دنیا همه براش می میرن

تموم حاجتا رو همه از می گیرن

بین دو نهر آبه ، یه سرزمین خشکه

شمیم باغ و لاله اش خوشبو ز عط مُشکه

شبای جمعه زهرا زائر این زمینه

سینه زن حسینه ، یل ام البنینه



دوست دارم هر چی دارم بدم به راه تو حسین
تا که سینه خیز بیام میون بین الحرمین






السلام ای وادی کرب و بلا
السلام ای سرزمین پر بلا
السلام ای جلوه گاه ذوالمنن
السلام ای کشته های بی کفن



کاش بودیم آن زمان کاری کنیم
از تو و طفلان تو یاری کنیم
کاش ما هم کربلایی می شدیم
در رکاب تو فدایی می شدیم
السلام علیک یا ابا عبدالله



كربلا لبريز عطر ياس شد. . . .نوبت جانبازی عباس شد




ديباچه ی عشق و عاشقی باز شود
دلها همه آماده ی پرواز شود
با بوی محرم الحرام تو حسين
ايام عزا و غصه آغاز شود




نازم آن آموزگاری را که در یک نصف روز



دانش‌آموزان عالم را همه دانا کند
ابتدا قانون آزادی نویسد بر زمین
بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا کند






دل را اگر از حسين بگيرم چه كنم
بی عشق حسين اگر بميرم چه كنم
فردا كه كسی را به كسی كاری نيست
دامان حسين اگر نگيرم چه كنم



گويند كه در روز قيامت علمدار شفاعت زهراست . . . علم فاطمه دست قلم عباس است.




پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟
آهی کشید و گفت ماه محرم است




باز محرم رسيد، ماه عزای حسين
سينه‌ی ما می‌شود، كرب و بلای حسين
كاش كه تركم شود غفلت و جرم و گناه


تا كه بگيرم صفا، من ز صفای حسين





فرشته‌ها از امشب صبوی غم می‌نوشن


دوباره اهل جنت پیرهن سیاه می‌پوشن


با آب طلا نام حسین قاب کنید


با نام حسین یادی از آب کنید

خواهید مه سربلند و جاوید شوید


تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید


فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد


باز محرم شدو دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست


باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست


آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست


قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست



محرم ماه غم نيست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسين است



فرشته‌ها از امشب صبوی غم می‌نوشن . . . دوباره اهل جنت پیرهن سیاه می‌پوشن







عالم همه قطره اند و درياست حسين . . . خوبان همه بنده اند و مولاست حسين


ترسم که کند شفاعت از قاتل خويش . . . از بس که کَرَم دارد و آقاست حسين




با خدا عباس وقتی دست داد . . . هر دو دست خویش را از دست داد





منزلگه عشاق دل آگاه حسين است . . . بيراهه نرو ساده‌ترين راه حسين است


از مردم گمراه جهان راه نجوييد . . . نزديکترين راه به الله حسين است


گويند كه در روز قيامت علمدار شفاعت زهراست . . . علم فاطمه دست قلم عباس است



علي يك دسته گل از ياس آورد


ز طوبي شاخه ي احساس آورد


ميان باغي از گل هاي زهراخوشا ام البنين عباس آورد


عطری که از حوالی پرچم وزیده است . . . ما را به سمت آقا کشیده است

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا . . . صد کوچه وا کنید محرم رسیده است





هر دم به گوشم می‌رسد ، آوای زنگ قافله . . . این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله

يک زن ميان محملی،اندر غم و تاب و تب است . . .

اين زن صدايش آشناست،ای وای من اين زينب است



دانی از چه رو گاه گاه آيد زلزله . . . چون زمين هم می‌كند با نام زينب هلهله


دانی از چه رو گاه گاه توفان می‌شود . . . صحنه جنگيدن عباس اكران می‌شود


خاک حسین بوی وفا می دهد . . . تربت عشق است شفا می‌دهد


خنده كنان می‌رود روز جزا در بهشت . . . هر كه به دنيا كند گريه برای حسین




سعی کن حرص و طمع خانه‌خرابت نکند . . . غافل از واقعه روز حسابت نکند


ای که دم می‌زنی از عشق حسين بن علی . . . آنچنان باش که ارباب جوابت نکند


آنان که حسین را خدای خود پندارند . . . کفرش به کنار عجب خدایی دارند


كربلا لبريز عطر ياس شد. . . .نوبت جانبازي عباس شد


برای باغبان یاس آفریدند . . . علی را أشجع الناس آفریدند


وفا داری و مردی و شجاعت . . . یکی کردند و عباس آفریدند




قيامت بي حسين غوغا ندارد

شفاعت بي حسين معنا ندارد

حسيني باش كه در محشر نگويند

چرا پرونده ات امضا ندارد



پير همه بود اگرچه او كودك بود

صبرش ز غريبي پدر اندك بود

مي كرد به ني اشاره مي گفت رباب

اي كاش سر نيزه كمي كوچك بود

فرا رسيدن ايام ماه محرم را تسليت مي گوييم




با نام حسين به سينه ها گل بزنيد

از اشك به بارگاه او پل بزنيد

گوييد كه هر زمان گرفتار شديد

بر دامن ما دست توسل بزنيد


التماس دعا، عزا دار امام حسين



هفتادو دو مجنون زلیلی شده عاقل


هفتادو دو فرهاد به شیرین شده واصل


هیهات که جان گیرد از آنها ملک الموت


جان دست حسین است نه بازیچه قاتل


فرش بر رونق بازار حسين مي نازد

عرش بر جلوه رخسار حسين مي نازد

ابر بر اشك عزادار حسين مي نازد

قبر شش گوشه به زوار حسين مي نازد

كربلا هم به علمدار حسين مي نازد


آبروی حسین به كهكشان می ارزد


یك موی حسین بر دو جهان می ارزد


گفتم كه بگو بهشت را قیمت چیست

گفتا كه حسین بیش از آن می ارزد



نام من سرباز کوي عترت است

دوره آموزشي ام هيئت است

پــادگــانم چــادري شــد وصــله دار

سر درش عکس علي با ذوالفقار

ارتش حيــدر محــل خدمتم

بهر جانبازي پي هر فرصتم

نقش سردوشي من يا فاطمه است

قمقمه ام پر ز آب علقمه است

رنــگ پيراهــن نه رنــگ خاکــي است

زينب آن را دوخته پس مشکي است


اسـم رمز حمله ام ياس علــي


افسر مافوقم عباس علي (ع)



عالم همه محو گل رخسار حسين است

ذرات جهان درعجب از كار حسين است


داني كه چرا خانه ي حق گشته سيه پوش


يعني كه خداي تو عزادار حسين است




امام سجاد (ع) : هر مؤمني كه بگريد بر قتل حسين (ع)
به نحوي كه اشك بر چهره اش جاري شود ، خداوند او را
جاودانه در خانه اي از خانه هاي بهشت جا مي دهد



ماه خون ماه اشك ماه ماتم شد ، بر دل فاطمه داغ عالم شد .
فرا رسیدن ماه محرم را به عزادارن راستینش تسلیت عرض میكنم



به سر غیر از تو سودایی ندارم یا حسین جان

به دل جز تو تمنایی ندارم یا حسین جان

خدا داند كه در بازار عشقت

به جز جان هیچ كالایی ندارم یا حسین جان





يا حسين غريب مادر تويي ارباب دل من

يه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشكل من

آن تشنگي كه كربلاييان كشيده اند, تشنگي راز است:

حسين از دست يار مي نوشد و ما از دست حسين





آهای عطر گل یاس آهای خدای احساس - تموم زندگیم فدای یک نگاه عباس



دل من غصه نخور ، يك روز آقاتو مي‌بيني - ميري تا كربلا ، كنار ارباب مي‌شيني




من به ياد عطر آب علقمه مي‌شم هوايي ، مي‌رمو و داد مي‌زنم تو كربلا به ياد ساقي




اگه تو را نبينم من مي‌ميرم حسين ، وقتي دارم مي‌ميرم سراغتو من مي‌گيرم حسين



دلم مي خواد آقا جون كربلاتو ببينم ---- بيام پائين پاي ابوفاضل بشينم

« {back_link}|{next_link} »

برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.